Hyperthyreoïdie bij kattenHyperthyreoïdie is een ziekte die veroorzaakt wordt door een overactieve schildklier. De schildklier bevindt zich ter weerzijden van de luchtpijp bij de basis van de nek en produceert schildklierhormonen die de stofwisseling van de kat reguleren. Als er teveel hormonen geproduceerd worden, wordt de kat hyperactief. Als de kat niet behandeld wordt, zal deze overlijden.Echter, de over- actieve schildklier kan met succes behandeld worden. Wat is de oorzaak van deze ziekte?Ongeveer dertig jaar geleden is hyperthyreoïdie voor het eerst geconstateerd bij katten. Het wordt vaak veroorzaakt door een goedaardige vorm van kanker in de schildklier. Waarom de kanker optreedt, is echter onduidelijk. Deze afwijking komt weinig voor bij jonge katten en komt vaker voor op oudere leeftijd. Het is momenteel de meest voorkomende hormonale ziekte bij katten op middelbare leeftijd. Wat zijn de symptomen?Het eerste teken dat gezien kan worden is toename van de eetlust. Ondanks de toename in eetlust zal de kat gewicht gaan verliezen. De vacht zal er slordig uit zien. De kat kan tekenen van onrust en agressiviteit laten zien. Vaak zal hij meer dan normaal gaan drinken en plassen. Soms treedt braken en diarree op. Soms ziet men trillingen over het lichaam. Echter, ongeveer 1 op de 10 katten kan tegenstrijdige symptomen vertonen zoals verlies van eetlust, zwakte en sloom zijn. Hoe wordt de diagnose gesteld?Afgezien van de vaak duidelijke symptomen zijn er andere indicaties dat er een afwijking is van de schildklier. De schildklier is soms vergroot en voelt soms onregelmatig aan. De dierenarts zal vaak naar het hart luisteren. Een te snelle of onregelmatige hartslag is ook een indicatie dat er iets mis is met de schildklier. Er zal bloedonderzoek gedaan worden om lever en nierfunctie te controleren en het schildklierhormoon wordt gemeten. Indien deze te hoog is dan is een hyperactieve schildklier aangetoond. Echter, sommige katten hebben een normaal schildklierhormoon niveau, ondanks de overactieve schildklier. Vroege diagnose en therapie zijn nodig om te voorkomen dat onherstelbare schade optreedt aan hart en nieren. Wat zijn de therapie mogelijkheden? 1. Medicijnen: Er zijn medicijnen beschikbaar die de productie van hormonen door de schildklier blokkeren. Deze worden 1 tot 3 keer daags gegeven.Voordelen:
- Gemakkelijk. Heeft geen narcose nodig.
- Goed te gebruiken bij katten met nierfalen, waarbij andere therapieën een groter risico vormen.
- Pakt de onderliggende oorzaak niet aan. Moet levenslang gegeven worden.
- Soms moeilijkheden om tabletten aan katten te geven.
- Tabletten moeten elke dag gegeven worden.
- Sommige katten vertonen bijwerkingen die variëren van vermoeidheid tot bloedarmoede.
- Vooral in het begin van de therapie moet regelmatig gecontroleerd worden om te kijken of de dosering correct is.
- In principe moet dit volledige herstel bieden waardoor verdere medicatie niet meer nodig is.
- Niet bruikbaar bij katten met nierfalen of bij zeer oude katten.
- Voorafgaand aan de operatie moet vaak medicijnen gegeven worden om te kijken of de nieren de operatie “aankunnen” en om de patiënt te stabiliseren voor de operatie.
- De kat moet onder narcose en dat vormt altijd een risico.
- Er is een mogelijkheid dat de bijschildklieren aangetast worden tijdens het opereren. Deze orgaantjes liggen dicht bij de schildklier en controleren het calciumgehalte in het lichaam.
- Na de operatie moet regelmatig gecontroleerd worden of het calciumgehalte in het bloed niet teveel daalt. Als de bijschildklier aangetast wordt dan moeten levenslange tabletten ervoor zorgen dat het calciumgehalte op peil blijft.
- Geen narcose nodig. Weinig bijwerkingen.
- 90% van de katten heeft slechts 1 keer therapie nodig. De resterende 10% van de katten heeft 2 keer therapie nodig voor genezing.
- Deze vorm van therapie werkt ook tegen schildklierweefsel dat op een abnormale plaats in het lichaam zit, maar die ook hyperactiviteit vertoorzaakt (Dit zou gemist worden tijdens een operatie).
- Beschikbaarheid. Dit kan niet in Nederland gedaan worden. Er zijn slechts een paar plaatsen in de wereld die deze vorm van therapie aanbieden (bijvoorbeeld Engeland). Dit heeft te maken met de zeer strenge voorschriften, die aan de instelling gesteld worden, betreffend deze vorm van therapie.
- Uw kat moet ongeveer 4 weken compleet geïsoleerd blijven totdat alle radiatie weg is.
- Uw kat mag niet in handen genomen worden in deze 4 weken. Deze therapie is dus niet geschikt als uw kat voor andere serieuze kwalen behandeld moet worden.
- De kosten van de therapie en lange verblijfsduur in de instelling zijn vaak hoog.
 | Lid van de European Society of Feline Medicine Lid van de groep Geneeskunde Gezelschapsdieren |  |