Dierenartsenpraktijk Kanaleneiland

Verlatingsangst syndroom (VAS) bij katten:  Uit een recent onderzoek bij katten met afwijkend gedrag is gebleken dat het verlatingsangst syndroom (VAS) dat we van de hond kennen ook bij katten voorkomt. Verlatingsangst is een combinatie van emotionele-, gedrags- en psychologische responsen die ontstaan wanneer een dier gescheiden wordt van zijn geliefde verzorger. Vroeger werd aangenomen dat katten weinig sociale dieren waren. Uit onderzoek is gebleken dat katten sterke banden vormen met soortgenoten en mensen en dat ze via tal van wegen met elkaar communiceren. Omdat honden en katten sociale dieren zijn vertonen zij verlatingsangst wanneer zij voor korte of langere tijd gescheiden worden van hun baasje. Echter niet elke hond of kat vertoont verlatingsangst in dezelfde (ernstige) mate. Aan de meeste honden en katten zult u niks merken. Bij dieren met ernstigere vormen van verlatingsangst zijn 3 groepen symptomen te onderscheiden:1)      In huis plassen/poepen (80%)2)    Miauwen/krijsen (6%)3)    Slopen (10%)In extreme gevallen kan ook automutilaties gezien worden waarbij de kat zichzelf verwondt door extreem lik- of poetsgedrag (4%). Aan het onderzoek naar VAS deden in totaal 716 katten mee met afwijkend gedrag. Van deze katten vertoonden 300 dieren symptomen passende bij VAS. 136 van deze katten vertoonde alleen de verschijnselen wanneer ze werden gescheiden van hun favoriete persoon en vormde de VAS groep die grondiger bestudeerd werd.Het meest voorkomende symptoom bij deze katten met VAS was in de behoefte in huis doen (80%). 75% van deze katten plaste specifiek op het bed van de eigenaar. Bij een kat die op bed plast moet dus zeker gedacht worden aan VAS. Echter niet elke kat die op bed plast heeft VAS. Er kan ook sprake zijn van territorium markering of bijvoorbeeld een blaasprobleem. Bij een kat met klinische tekenen van VAS is het dus altijd nodig om een grondig lichamelijk onderzoek te doen inclusief bloed en urine onderzoek om zo lichamelijke oorzaken van de verschijnselen uit te sluiten.Vrouwelijke dieren hebben meer risico op het ontwikkelen van VAS dan mannelijke dieren. Dit komt doordat poezen in het wild ook socialer zijn ten opzichte van elkaar dan hun mannelijke soortgenoten. Poezen kunnen hierdoor meer last hebben van VAS wanneer ze alleen gelaten worden.Slopen werd vooral gedaan door de katers terwijl het extreme lik/poetsgedrag juist weer bij de poezen werd gezien. Mannelijke dieren tonen dus meer de extroverte tekenen van VAS, terwijl de poezen meer de introverte tekenen vertonen. Persen en Siamezen waren gepredisponeerd voor VAS. Er is mogelijk een erfelijke basis voor VAS maar om dit echt aan te tonen zal meer onderzoek gedaan moeten worden. Therapie bij VAS bestaat uit meer en langdurigere interacties tussen kat en eigenaar. Dus vaker spelen met de kat, borstelen en speeltjes kopen. Daarnaast kunnen medicijnen gebruikt worden die angst remmen zoals valium en clomicalm. Deze medicijnen worden al langer met succes toegepast bij de hond.  Bron: S.Schwartz, Separation anxiety syndoom in cats: 136 cases (1991-2002). JAVMA 2002; 220:1028-1033.