Nierfalen bij de
katEr
zijn verschillende aandoeningen waarbij de nieren aangetast worden en nierfalen
is het eindstadium van verschillende van deze aandoeningen. Omdat de nieren een
grote reservebreedte hebben merken we het nierfalen pas wanneer meer dan 75% van
het functionele nierweefsel is aangetast. Zelfs wanneer het zover is kan het
zijn dat de symptomen zeer summier zijn en dat de het nierfalen d.m.v.
bloedonderzoek aangetoond moet worden. Nierfalen is in beginsel een ziekte van
het oudere dier, van de katten ouder dan 15 jaar heeft ongeveer 25% een
afwijkende nierfunctie. Tegen de tijd dat de klachten duidelijk worden, is een
behandeling bij deze oudere dieren vaak niet meer zinvol.SymptomenIn het beginstadium van nierfalen zijn de
symptomen weinig specifiek en onderscheiden zich niet van de algemene klachten
van het ouderwordende dier. In tegenstelling tot de hond waar het toegenomen
drinken en urineren de eerste klacht is, is dit slechts bij 30 tot 40% van de
katten van toepassing. Meestal valt het de eigenaar pas op, nadat er gevraagd is
of de kattenbak vaker verschoond moet worden of natter is dan vroeger, wanneer
er meerdere katten in het gezin zijn of de dieren ook buiten komen maakt dat het
minder opvalt. De meest opvallende symptomen zijn: lusteloosheid, gebrek aan
eetlust, gewichtsverlies ( en speekselen). De meeste katten hebben een slechte
vacht en een stijve gang. Hoewel het verlies aan functioneel  nierweefsel
een geleidelijk proces is, lijkt het bij sommige katten vrij plotseling klachten
te geven. Waarschijnlijk hebben deze katten door veel te drinken geprobeerd om
de concentratie aan afvalstoffen zo laag mogelijk te houden, zodat zij niet
langer in staat waren de urine voldoende te concentreren. Wanneer de grenzen
overschreden worden om te compenseren zien we de klinische verschijnselen zich
vrij plotseling openbaren. Mogelijk gaat een schijnbaar onbenullige gebeurtenis
hieraan vooraf, zoals braken of niet eten, waardoor geringe uitdroging optreedt,
waardoor de concentratie aan afvalstoffen stijgt.DiagnoseHoe stel je de diagnose? Hiervoor hebben
we de ziektegeschiedenis nodig, urine-onderzoek en bloedonderzoek op ureum en
creatinine.Functies van de nierDeze
zijn de uitscheiding van afvalstoffen, de
productie van bioactieve stoffen, het handhaven van de waterbalans, het
handhaven van de juiste zuurgraad van het bloed, de regulatie van de
elektrolyten (calcium, fosfor, natrium, kalium en chloor), de productie van
hormonen ( bloeddruk en rode bloedbeeld ) en de activatie van vitamine D.BehandelingDe behandeling bestaat uit de correctie
van de door de verminderde nierfuncties gevonden waarden, het vertragen van het
proces en de nieren proberen te ontlasten.