Ragdoll-liefhebbers,Op verzoek een artikeltje over
Hypertrofische Cardiomyopathie (HCM), een onderwerp dat kennelijk het hele land
bezig houdt. Ik zal proberen het eenvoudig en duidelijk te houden, want je hebt
meer aan weinig informatie die je goed snapt, dan aan een heleboel, maar zoveel
dat je door de bomen het bos niet ziet en dat is kennelijk nog wel eens het
geval. Enkele hartaandoeningen zijn vanaf de
geboorte al aanwezig en kunnen op latere leeftijd problemen veroorzaken. De
meest voorkomende hartaandoening die bij katten op latere leeftijd voorkomt is
echter HCM. Aanvankelijk dacht men dat deze aandoening voorbehouden was aan de
Pers, maar allengs kwamen er meerdere rassen bij en misschien zien we het wel
het meest bij de gewone kat.
Het hart is een spierpomp met 4
appartementen, de rechter kant stuurt het bloed naar de longen, waar het bloed
zuurstof opneemt en het wordt naar links gepompt van waaruit de rest van het
lichaam van zuurstof wordt voorzien. Bij HCM wordt de spierwand steeds dikker,
waardoor de inhoud van de hartkamer verkleint, het hart gaat hierdoor minder
efficiënt werken, er wordt minder bloed per hartslag rondgepompt. Een andere
vorm van deze ziekte is die waarbij de hartspier overrekt is geraakt en daardoor
onvoldoende kracht heeft om het bloed rond te pompen, hiervan werd/wordt
verondersteld dat dit veroorzaakt wordt door een taurine gebrek. Deze laatste
vorm komt minder voor of omdat de fabrikanten van kattenvoer taurine toevoegen
of omdat de diagnose eerder gesteld wordtWaardoor wordt het veroorzaakt? Bij
katten met nierproblemen en ook katten met een te snel werkende schildklier zien
we in het verloop van de aandoening soortgelijke verschijnselen optreden. Het
komt echter steeds meer voor bij voor de rest gezonde dieren. Aanvankelijk leek
het vooral bij Persen voor te komen. Hierdoor ontstond al gauw het vermoeden van
een erfelijke aandoening. Talloze geleerden zijn dit aan het uitzoeken, een veel
gehoorde suggestie is dat het een dominant gen is, dus net zoals bij PKD. Naar
mijn idee was het dan al lang bekend en zou het meer voorkomen. De eerste keer
dat ik de diagnose stelde was in 1980 bij de Abessijn van prof. Badoux, een
hoogleraar in de anatomie, hij heeft toen de kat overleed sectie laten doen en
belde me op om me te feliciteren met de diagnose.
Wat zijn de symptomen van HCM?Katten zijn er erg goed in om hun ziekte
te verbergen en vaak merkt de eigenaar het pas als de aandoening in een ver
gevorderd stadium is.Veel van de klachten van het slechter werkende hart lijken
op oude dag verschijnselen. Zoals verminderde eetlust, minder energie,
verminderde activiteit en langere rustperiodes. De tong en slijmvliezen kunnen
als resultaat van de verminderde hoeveelheid zuurstof in het bloed wat blauw
gekleurd zijn. Hijgen, rusteloosheid, gewichtsverlies, hoesten en flauwtes
kunnen optreden. Een dikke buik of gezwollen ledematen kunnen voorkomen t.g.v.
het vasthouden van vocht. Op de langere termijn ontstaat er hoge bloeddruk,
hierdoor kunnen bloedvaatjes knappen, wanneer dat in het oog gebeurd, kan dit
leiden tot blindheid. Door de veranderde doorstroming in het hart kunnen er
bloedstolsels gevormd worden, deze stolsels kunnen slagaders verstoppen, dat
betreft nogal eens de bloedvaten van de achterpoten, de kat lijkt dan acuut
verlamd is aanvankelijk erg pijnlijk, waardoor het kan lijken op een ongeluk.
Hoe stel je de diagnose?Door te luisteren met de stethoscoop kun
je afwijkende ritmes en souffles horen. Een röntgenfoto kan de afwijkende vorm
van het hart laten zien. Met de echo kun je een indruk krijgen van de dikte van
de hartspier en met behulp van een ECG krijg je een beeld van de elektrische
activiteit van het hart. Veelal zijn luisteren en een röntgenfoto voldoende om
een diagnose te stellen. De behandeling.Stressfactoren elimineren. Medicamenten
om de hartwerking te bevorderen en anderszins medicijnen om de overmaat aan
vocht af te voeren. Aspirine om stolselvorming te voorkomen, hierbij moet je er
wel rekening houden met het feit dat aspirine bij een kat 3 dagen werkt. Zoutarm
dieet. Onderliggende oorzaken behandelen.

De levensverwachting (prognose).Is afhankelijk van het stadium van de
aandoening. Gemiddeld is het nog een half jaar, maar dat varieert van een paar
weken tot meerdere jaren.Preventie.Foktechnisch zou het mooi zijn wanneer je
voor het fokken de lijders aan zou kunnen tonen. Dit is helaas nog niet het
geval. De gemiddelde leeftijd waarop HCM optreedt, is 6 – 7 jaar. Om op deze
leeftijd te gaan testen heeft geen zin, dat is veel te laat. Een echo op de
leeftijd van 1 jaar waarbij geen afwijkingen gevonden worden is geen garantie
voor het niet krijgen van de aandoening. Tot nu toe is het belangrijkste dat de
aandoeningen geregistreerd worden.